Istnieje  wiele sposobów dzielenia obszaru, o którym w sposób nazbyt uproszczony myślimy jako o Chinach. Można sobie wyobrazić podział z punktu widzenia geologii i geomorfologii lub podział wedle występowania roślin, zwierząt i populacji ludzkiej lub też podział na regiony o określonych funkcjach, połączone transportem, handlem i komunikacją. Zastanawiając się nad tymi modelami przestrzennymi trzeba pamiętać o tym, że zarówno przyroda, jak i ludzie ulegali nieustannym zmianom. W ciągu pisanej historii tego regionu Yangzi nie płynęła jednym, lecz licznymi wielkimi korytami. Przeważająca część południowych Chin i znaczne części Chin północnych były niegdyś pokryte lasami, obecnie wykarczowanymi na skutek działalności człowieka. Średnia temperatura roczna w ciągu stuleci rosła lub malała. Obszar, gdzie obecnie znajduje się Szanghaj, był jeszcze tysiąc lat temu zalany morzem, zanim rzeka Yangzi naniosła osady aluwialne, z których zbudowany jest ten rejon. Różne Wielkie Mury i Wielkie Kanały przebiegały odmiennie. Obszar kultury chińskiej i osadnictwa, a także i chińskiej dominacji politycznej rozszerzyły się znacznie w ciągu 40 wieków z pierwotnej kolebki w środkowej części doliny Rzeki Żółtej. W niektórych przypadkach największa ekspansja datuje się na zdumiewająco późny okres. Chiny, o jakich myślimy dzisiaj, w gruncie rzeczy istnieją od niezbyt dawna.